BLOG

Tepels bijten zoekt slaaf

tepels bijten zoekt slaaf

En net deze voorkeur, die u niet van mij kent, geeft me een gevoel van schaamte om aan u op te biechten. Ik weet het niet. Wel weet ik dat de schaamte ineens een nieuw fenomeen voor me in de relatie met u is. Angst, bang zijn, heb ik eerder wel bij u gekend. Het gevoel verrast me. En toch boeit het me ook. Maar, wil ik dit gevoel wel met u delen? De mail is weg. Twee dagen later weet ik waarom u wilde weten wat ik in huis heb. Voor nagenoeg iedere dag heeft u extra opdrachten.

De dildoslip een etmaal lang dragen. Drie nachten met enkelboeien vast aan de kettingen aan het voeteneinde van het bed doorbrengen. Maar het ergste is dat ik drie dagen met de speen in huis moet rondlopen. En ik heb helemaal niets met het babyrollenspel! Iets wat u overigens ook nog niet van me weet. Maar om de rol van volwassen baby te spelen, nee.

Ik ben luier- en luierbroekjesliefhebber. Maar ja, dat ben ik eergisteren in mijn mail vergeten te vertellen aan u. En owww, wat maakt u dankbaar gebruik van hetgeen ik heb aangedragen. Ik kan mezelf wel voor de kop slaan! Voor de sessiedag zelf zijn er ook nog een aantal dingen toegevoegd. Ik moet de luierslip aandoen op de fiets, op weg naar de studio. En ik moet de speen en het flesje meenemen. Pfff, waarom is dat? Ik wil er niet over nadenken. Met de pc aan de straatkant.

Net zoals de keuken trouwens. Waarom doe ik dit? Welk weldenkend mens doet zoiets? En ik weet waarom: Ik doe dit voor u, Mijn Meesteres, en ik probeer het allemaal zo goed mogelijk te doen. Omdat ik wil dat u trots op me bent, omdat ik uw ogen wil zien stralen dat ik dit voor u doe. En ook omdat het mezelf een prettig, fijn en, ja, ook geil gevoel geeft. Bang dat de buren wat zullen zien, bang dat de telefoon kan gaan, het meest bang voor eventuele visite. De enige momenten dat de speen eruit gaat, is als ik drink, rook wat ik — in dit geval gelukkig — veel doe , eet of even de deur uit ga voor de boodschappen of voor zomaar een ommetje.

Voor de rest van die dagen heb ik de speen in, waarbij ik me ongelukkig en ongemakkelijk voel. Heet dat nu vernederd? Met de gordijnen voor dicht, als iedere avond. Het uit het flesje moeten drinken doet me verder niets, ik krijg er geen speciale gevoelens bij. Heb het toen ooit gekocht, toen ik luiers en luierbroekjes aanschafte. Maar waar die dingen wel wat met me deden, was dat bij het flesje niet het geval.

Nou ja, bedenk ik met een glimlach, hooguit als de inhoud speciaal is. Hé, bedenk ik ineens, ik zal toch niet het flesje mee naar de studio moeten nemen om…? Dat lijkt me toch zo stug dat u mij met uw nectar verrast. Toch windt de gedachte me op en ineens ben ik bloedgeil.

Een mooie reden om me weer eens te strelen. Want haha, ja, die opdracht is er natuurlijk ook nog. Dat ik, als het bedtijd is, met het pvc luierbroekje aan moet gaan slapen, vind ik helemaal niet erg.

Want het zit prettig, ik draag het graag en na een tijdje glijdt het binnenin ook nog eens lekker, haha. Aan het bijna einde van de derde speenmiddag ga ik, moe, even op bed liggen voor een tukje. De speen houd ik in, en terwijl ik langzaam wegdommel, heb ik ineens het idee tegen een borst aan te liggen en op een tepel te zuigen. Wat kan een mens toch gekke waanideeën krijgen met een speen in, bedenk ik met een brede glimlach.

Toch vond ik het in hebben van de speen een vernederende ervaring. En dat terwijl ik niet echt iets met vernederd worden heb. Was het juist daarom zo vernederend? Het oefenen met de tepelklemmen, opdat ze zo weer een beetje getraind zijn voor over veertien dagen…? Daarvan vraag ik me oprecht af of dat zo is. Worden ze daardoor juist niet nog gevoeliger?

Ik denk aan uw vingers. Die zo anders zijn dan de vingers die ik wel eens van andere, vroegere, Meesteressen op mijn tepels heb gevoeld. Op mijn vraag hoe u zoveel venijn in uw vingers weet te leggen om nog maar te zwijgen als u uw nagels gebruikt heeft u me wel eens gezegd: Dan is daarna alleen al een ernaar wijzen voldoende om me in elkaar te doen krimpen.

Ja, zelfs om me van alles te laten doen. Op zich vind ik klemmen niet onplezierig. Ik gebruik ze om me een extra impuls te geven bij het aftrekken. Heb daarvoor twee sets die ik kan gebruiken. Amerikaanse tepelklemmen, met kettinkjes eraan, waaraan ik lekker kan rukken als ik me aftrek.

Toch waardeer ik die minder dan de andere set, klemmetjes met scherpe tandjes. Dat laatste hangt af van hoe strak ik ze middels de stelschroeven erop zet. Toch kan mijn penis de pijn aan de tepels meestal wel waarderen. Maar veertien dagen lang? Nochtans heb ik in die periode het idee dat de training helpt, dat ik er meer aan of op kan hebben. Behalve als u dus ineens komt met een strafopdracht, omdat ik in een mail iets gedachteloos heb verwoord.

Morgen moet je, op het einde van de dag, 2 uur lang de klemmen op hebben, zonder rubbertjes! Die is gek, is mijn eerste gedachte, want pfff, dat is niet te doen.

Ik begin dan ook voorzichtig aan die opdracht, met de bekjes van de klemmen ver open. Waarna ik met het verstrijken van de tijd de schroeven steeds iets losser draai waardoor de bekjes verder dicht gaan.

Ik stel daarbij wel aan mezelf de eis dat ik de schroeven, eenmaal losser gedraaid, ze ook zo laat, ongeacht hoe de bekjes op dat moment in mijn tepels bijten. In de laatste twintig minuten zijn de krokodillenbekken helemaal dicht en op golven van pijn laat ik de tijd gaan, waarbij de minuten voorbij kruipen. Ik probeer afleiding te vinden, bij plaatjes op de pc. Langzaam wordt de verscheurende pijn een kloppende pijn. En geleidelijk zak ik weg in pijn, pijn, pijn.

Waarmee dus die twee uren een overtraining zijn. Nou ja, het was ook als straf bedoeld. Zoals het mezelf dagelijks veel moeten stimuleren, zonder klaar te mogen komen, eigenlijk ook straf is.

Want dat is een opgave hoor. Het is met de dag geiler worden. En met de dag ook gefrustreerder raken. En als dat gebeurt…! En dan komt u op dag 10! Je gaat jezelf morgen 6x aftrekken tot je bijna klaarkomt, maar pas op dat je dus niet klaarkomt! Ik ben niet blij met deze opdracht, helemaal niet blij.

Omdat ik het een linke vind. Want bijna is in mijn ogen pas bijna als je ook daadwerkelijk bijna komt. En dan zijn twee, drie rukken teveel genoeg om te komen. En is alle opgebouwde spanning van de afgelopen anderhalve week eruit eh, gespoten. En ben ik over drie dagen zwaar de pineut. Daarbij komt dat ik niet al te makkelijk kom.

Ja, het lukt uiteindelijk met een plaatje of plaatjesserie op de pc, klemmen op de tepels, een verbinding van klemmen naar de trekhand rond de penis en dan… Maar niet op een fantasie. Ik heb weliswaar een enorme fantasie, kan fantastische verhalen bedenken. Wel het idee, maar kan de beelden niet vasthouden. Niet zonder een hulpmiddel, een extra stimulans om de fantasie de nodige prikkel te geven.

Net wakker en nog in bed ga ik de volgende ochtend meteen aan de slag. Terwijl ik eraan sjor probeer ik een geile gedachte op te pikken, maar er zijn geen denkbeelden bij die me hitsig maken.

Pas als ik op de overtrek ga liggen, met de benen gespreid en het gezicht richting nog gesloten luxaflex, lukt het. Want zij, de honden uitlatende buurvrouwen, lopen immers daar al over de paden. De stem naast me fluistert, terwijl de jaloezie recht voor me zich langzaam meer en meer opent: Staat zij soms in de tuin? Onder de douche stop ik het spuitstuk van de slang die aan de kraan zit in mijn kont. Het wordt erin gehouden door de strakke slip die ik nog aanheb.

De twee Meesteressen dreigen: Nog sproeit het vocht uit de douchekop. Als de knop nog een keertje wordt aangeraakt… Mijn trekhand hangt bewegingloos, bijna bezwerend in de lucht. Ik sta doodstil, adem niet meer. Ik kom — gelukkig — net niet. Maar wat scheelde het?

Dat weet ik zeker. Tussen mijn gespreide benen, ter hoogte van de ballen, brandt een waxinelichtje, op een blikje. Uit mijn pik komt een druppel vocht… Jeetje, dit was dus echt bijna spuiten geworden! Het wordt tijd om af te koelen.

Ik ga naar buiten, boodschappen doen, o. Drie dagen nog maar…. Trek 4 is simpel. De klemmen met de rubbertjes op de tepels, een veter achter de klemmen langs en trekken maar op plaatjes op de pc. Hoef maar vijf plaatjes bij langs te gaan of de pik lekt al weer. Nou ja, is dan uw schuld hoor, want u komt — na me anderhalve week de penis laten stimuleren — met deze, nauwelijks daardoor nog uit te voeren, opdracht aanzetten. Het is nog maar half vier als trek 5 al aan de beurt komt.

Ik word naar het toilet geroepen. Ik wil zodadelijk de afdrukken van de kurken op je billen zien! Maar je blijft van de kettingen af! Ze kijkt toe, leunend tegen de wand in de gang, hoe ik bezig ben. Ik kan het me voorstellen. Want ik zit er toch knap lullig bij, het bovenlichaam naakt, de broek op de enkels, op het — voor nu even — speciale toilet. Om me voor haar, gekleed erbij toekijkend, af te trekken. Dan, als zij de kettingen beetpakt, is het zo gebeurd. Ik moet een condoom om, omdat die nodig is om te penis te kunnen laten glijden, want… Ik moet heel, heel langzaam trekken en daarbij mag ik de penis geen moment loslaten.

Lees daarbij nog even in de krant verder, loop naar de keuken, sta een tijdje voor het raam te kijken. Na 25 minuten moeten de klemmen met de rubbertjes op. Een kwartier later moet het wat steviger: Tien minuten verder is het voorbij. Ik sta op het punt van klaarkomen. Op de 14e — en dus laatste — dag zit er een mailtje van u in de box. U wilt nog even uw lijstje met dingen voor morgen afstemmen met wat ik heb liggen aan opdrachten. Ik maak het overzichtje van wat ik heb en stuur dat naar u toe:.

Dat heb ik ook! Oké dan, slaap lekker en ik zal er voor zorgen dat ze vrijdag noot: Kunnen we ook een paar van die leuke nieuwe zwepen uitproberen. Welterusten en tot morgen, Meesteres Manita. Ik denk nog even na over de afgelopen periode, een periode waarin u mij langzaamaan bent gaan beheersen.

Ik was bijna de hele tijd in mijn gedachten bij u en met uw opdrachten bezig. Het wond me allemaal ontzettend op. Dat ik deze afgelopen tijd als heerlijk heb beleefd is wel een feit. Ik vind het een spannend, nerveus makend gebeuren.

Heb dat altijd al gehad als ik een afspraak voor een sessie met u had gemaakt. Vooraf, en dan de dag zelf waarop het ging plaatsvinden. Om wat er met me gaat of kan gaan gebeuren. Want het vertrouwen in u is er voor de volle honderd procent.

Anders zou het voor mij ook niet werken. Er moet vertrouwen zijn en het moet klikken. Dat zijn voor mij de voorwaarden.

En bij en met u wordt daar meer dan aan voldaan. Meteen als ik wakker word, ben ik al nerveus. Omdat ik me bezig houd met de sessie van straks, met de spanning van erheen gaan, met al die gevraagde dingen aan. Met de spanning van wat u met me van plan bent. Om 9 uur neem ik mijn eerste klysma. Waarmee de voorbereidingen zijn begonnen.

Twintig minuten nadat ik me geleegd heb, ga ik naar de badkamer om me te scheren, eerst de bovenkant, daarna de onderkant. Want ik vind dat ik er netjes uit behoor te zien voor Mijn Meesteres. Maar daarmee schiet de tijd niet op, ik ben veel te vroeg begonnen, heb nog 3½ uur te gaan voordat ik weg moet.

Wat kan ik nog doen? Ik maak mijn oren schoon, neem een diarree remmer in. Pak de tas, leg er zorgvuldig de fles wijn in.

Haal de zuigfles en de speen tevoorschijn. Spoel beide goed schoon en droog ze blinkend af. Berg ze dan ook in de tas op. Speel, om de tijd te doden, spelletjes hartenjagen op de pc.

Het maakt dat de tijd doorkruipt naar kwart voor elf. Pfff, schiet ook niet op. Meteen als dat gebeurd is, stap ik onder de douche. En die spoel ik wel in het doucheputje weg. Vijf voor half twaalf. Het begint tenminste wat te worden met de tijd. Begin me nu bezig te houden met: Ik leg schone kleren neer op het bed, het korset, het luierbroekje, een veter. Die moet ik nog poetsen! Want ze zien er niet uit. Ik poets ze blinkend. Weliswaar is dat niet nodig, want tijdens het spel heb ik die — helaas — toch af.

Helaas, omdat ik zonder te weinig, veel te weinig van u zie. Ik merk dat ik licht klam ben, een teken dat ik nerveus ga worden. Ben ook gespannen met wat u met de zuigfles van plan bent.

Ik wil er echt niet mee in de bar rond gaan lopen! Ooo, wat gaat de tijd langzaam. Toch ben ik over een uur onderweg. Om tien voor een ga ik de badkamer in voor deze keer een snelle douche.

Besprenkel erna gezicht en onderkant met wat after shave. Dan ben ik even zoet met het dicht rijgen van de veters, om ze vervolgens aan te snoeren. Zodat er geen stukje huid meer te zien is. En dat is heel strak.

Op de wekker zie ik dat ik het veel te vroeg aan heb, het is nog maar tien over een. In de woonkamer rook ik een shagje, haha, wel met een kamerjas over het korset aan.

Als ik de peuk heb uitgedrukt, ga ik terug naar de slaapkamer en bind mijn ballen af. Trek het luierbroekje aan. Het kost me wat moeite om het broekje onder de onderkant van het korset te krijgen. Waarmee het vijf voor half twee is geworden. Een mooie tijd om langzaamaan richting Showboat te gaan. En wat nog rest aan het lijstje komt straks: En dan… uw cadeau voor mij uitpakken.

Het fietsen is… eigenlijk wel een beetje genieten. De penis glijdt heerlijk bij het trappen in de slip heen en weer. En doordat de voorhuid teruggetrokken is en de eikel dus bloot is waarschijnlijk gebeurd bij de ballen afbinden, maar dat is dan niet iets wat ik bewust heb gedaan is het alsof ik heerlijk gemasseerd word.

En het korset, hoewel strak, is niet echt naar om aan te hebben tijdens de fietstocht. Beide maken me wel bewust waarnaar ik op weg ben. Nog een kwartiertje, en het is zo ver! Ik maak een tussenstop bij het benzinestation voor een pakje sigaretten. Als ik aan de beurt ben, gaat haar hand al naar mijn merk. Ik ben eventjes bij de gedachte: De gedachte vind ik opwindend. Of zij geïnteresseerd is in wat ik eronder draag, betwijfel ik. Maar ach, dat is ook niet belangrijk.

Dat u het zo dadelijk interessant vindt, daar gaat het me veel en veel meer om. En voor de ingang, langs de straat, staat nog een grote wagen van een brouwerij. Ik ga de entree op, bel aan. Dwingender gaat mijn vinger op de bel. De man van de vrachtwagen roept me toe: Eindelijk, na nog een keertje bellen, verschijnt Mijn Meesteres bij de balie om met een druk op de knop de buitendeur te openen. Ik stop een houtje tussen de deur en zie onder mijn arm door dat de chauffeur zijn vracht heeft uitgeladen en deze kant ook op komt.

Want ik had ter begroeting de laarzen van u om en om willen kussen, van onderaf beginnend en dan tot bovenaan toe. Om dan, even aarzelend, doen alsof ik van plan was verder te gaan. Ik vermoed dat uw reactie dan zoiets zou zijn geweest als: Denk je ook niet? U glimlacht als ik binnen kom, en begroet me dan spottend met: Dan moet je even voor de dichte deur wachten hè?

Ik begroet u, niet zoals ik van plan was, want met de chauffeur op mijn hielen houd ik het laf bij een kus op de wreef van beide laarzen. Ik ga de trap af, met u vlak achter me. Beneden is, buiten de studio om, alles in het donker gehuld.

Goh, besef ik dan pas, de Showboat is dus dicht op de woensdag. Pfff, had ik me dus ook niet druk hoeven maken over het flesje. Tenminste, wat het naar boven gaan en aan de bar moeten drinken betreft. De vraag blijft natuurlijk wel staan wat u er dan mee van plan bent? Misschien toch straks uw nectar? Nou, dat zou ik niet erg vinden. Maar er wordt me geen tijd meer gegeven voor dat soort beslommeringen. Want we zijn in de studio, en daar verwacht u nu iets van me, namelijk de fles wijn.

Met een glimlach op uw gezicht neemt u de in een wijnzak verpakte fles aan, haalt die uit de verpakking, en loopt ermee naar het rekje waarop onder andere de geluidsinstallatie, tissues en dat soort zaken staan. Ik kijk u na en zie u daarbij schuin op de rug, waardoor ik nog steeds of weer? Wat gaat hij doen? Want ik wil niet het risico lopen dat ik net uit de kleren ga en hij net terug komt. Terwijl ik sta te dubben zie ik rob ook naar buiten komen, met een fotokoffer, jas en tas.

Wat gek, gaat hij weg? Ik doe een paar stappen vooruit, zie dan dat een andere ambachtsman op de loopbrug aan het werk is.

Er komt een lelijk woord in me op: Nou, mooi niet dat ik uit de kleren ga! Dan maar straf ervoor hoor, doei. Ik ga naar binnen. Geen Manita bij de receptie, geen Winnifred te zien. Loop de bar in, waar ik meld dat ik voor Manita kom.

Het T-shirt uit red ik niet meer, want ik zie Haar de ruimte al uitkomen. Beneden leg ik mijn kleding op het krukje, zet de tas ernaast. Manita heeft telefoon, ik loop naar de hoek waar ik de tissues weet, want mijn neus lekt. Even zie ik Haar ogen oplichten als Ze ziet wat ik aan heb.

Tussen het gesprek door meldt Ze me geknield op de grond te gaan zitten. Ze biedt me haar gelaarsde voet aan, die ik kus. De punt van de hoge hak wordt in het vlees van mijn bovenbeen geduwd. Ondertussen verbaas ik me over de lange leren jas die Ze aan heeft.

Die is gek, denk ik, want het is warm in de ruimte. Daarna volgt de andere gelaarsde voet. Druk van de hak. Het gesprek wordt afgebroken, er wordt me wat te drinken ingeschonken en ik mag naar het ontvangsthoekje kruipen.

Ze vraagt hoe het met me gaat, of ik Haar laatste mail van rond elf uur nog hen gezien. Nee dus, want toen was ik me al hevig geestelijk aan het voorbereiden. Ze lacht, heeft pret. Waarom weet ik niet. Weet je op hoeveel je zit? Heb je het opgeteld? Ga maar eens naar het schandblok, want dan gaan we die van het roken zoals beloofd alvast vereffenen. Krijg polsboeien om, enkelboeien.

Wordt dus extra aan het blok verankerd. En als ik er eentje niet versta, dan telt die niet! Venijnige slagen afgewisseld met mildere. Ik heb rob niet eens horen binnen komen. Ben blij dat ik het korset aan heb. Bij de 64ste of 65ste slag meent Manita een fout gehoord te hebben. Na deze straf voor het teveel roken geïncasseerd te hebben, word ik uit het blok gehaald en vind Manita het tijd worden voor een masker.

Maar ik antwoord Haar dat ik wel dol op mijn tuin ben ja, en ook op de brandnetels die er in staan, maar nu helaas hun kracht verloren hebben. Ze doet me het masker om, waarna ik me weer moet omkeren. Ik voel hoe er klemmen op mijn tepels worden gezet en… hoe Manita gelijk gebruik maakt van de ringen aan mijn korset: Hoe dan ook, als ik mijn armen naar beneden breng doe ik mezelf pijn.

Dan hoor ik hoe de kaarsen worden uitgeblazen. Gaan we naar boven? Ik hoor Haar smoezen met rob, hoor niet wat er gezegd wordt. Zijwaarts heb ik een heel klein spleetje zicht en ik zie dat rob zijn jas aan heeft. Gaat hij soms Winnifred halen en gaan Manita en ik soms aan de bar boven zitten wachten?

Manita pakt de ketting van de halsband en geleidt me heel voorzichtig de trap op naar boven. Boven aan gekomen gaan we niet rechtdoor naar de bar, maar linksaf. We gaan naar buiten?! Verdomme, we gaan naar buiten!

Ineens ben ik bang, vind het eng. Wat gaan we doen, wat gaat Zij met me doen? We gaan toch niet een endje wandelen door de buurt?

Naast me schiet Manita in de lach, grinnikt met overduidelijk leedvermaak: Waar gaan we in godsnaam heen dan? Haar aan de loopplank over. Achter me hoor ik gegrinnik, een niet voor mij te verstane opmerking. En owww, wat gebeurt er op straat? Wie passeren daar niet allemaal? En wie stoppen daar niet allemaal om het niet allerdaagse tafereel van een Meesteres in vol ornaat wat heeft Zij aan? O, wat ben ik bang en wat voel ik me opgelaten. Voorzichtig leidt Zij mij de auto in, op de achterbank, waarop ik op mijn rug terecht kom.

Dit was nu je verrassing. Vind je het leuk? Een korte, felle ruk aan de ketting waaraan de tepelklemmen zitten volgt. Ik versta je niet! Heb het idee dat we het noorden in gaan, de Provinciale weg op richting Uitgeest. En dat voelt ineens zo goed; op een of andere manier vervult het me ook met trots, ineens voel ik me echt en helemaal Haar slaaf en die dit ook, nu, voor Haar over heeft. Ik doezel verder weg, het maakt me niet meer uit waar we heen gaan.

Als de auto voor een stoplicht stopt om linksaf te gaan hoe weet ik dat we linksaf gaan? Manita en rob stappen uit. Van veraf hoor ik praten. Stemmen ook van mannen. O mijn god, waar zijn we nu weer? Niet terug bij de Showboat in ieder geval, want heel even had ik het idee dat de rondrit met de wagen iets was om me te stangen en dat we daarna gewoon weer terug zouden keren bij de boot. Dan komen er mensen op de auto af, hoor ik een stem: Ik voel, weet, zie, heel kort en snel in het stukje zijzicht, dat Zij, Winnifred, mij uit de auto leidt.

En ze leidt me ook heel voorzichtig een tuinpad over, Haar speelruimte in! Verdomd, we zijn bij Winnifred! Het voelt prettig aan, snap de bedoeling niet. Totdat…, Ze mijn tenen bij elkaar knijpt. Een luide en diepe zucht ontsnapt aan mijn lippen. Dat doet verdomde pijn! Mijn andere voet krijgt eenzelfde behandeling. Ik hoor Manita grinniken: Mag ik ook eens? Ik zweef — nu al — weg op pijn. En we zijn verdomme pas binnen! Ik merk dat Winnifred naast me komt staan, naast mijn hand, die met de rug omlaag op de grond ligt.

Ze zet de punt van Haar hak in mijn handpalm. Ohhh, alsof Ze door mijn hand heen gaat, heen wil! Manita komt nu aan de andere kant staan. Winnifred zoekt ondertussen met Haar hak andere plekjes op, op mijn arm, weer in de palm van mijn hand. En dan ben ik het even kwijt wat er gebeurt.

Ja, ik word aan de ketting overeind getrokken door Winnifred. Totdat eindelijk het masker af gaat. Zij staat voor me. Grijpt me bij de tepels. Ik sluit mijn ogen. Manita neemt het van Haar over. Fel bijten Haar nagels in mijn tepels en ik zak iets door de knieën. Ik moet mijn slip uitdoen, hetgeen me na enige moeite lukt.

Werp de slip op de grond, wat me gelijk een opmerking van Winnifred oplevert of ik dat altijd zo doe. En leg je slip eens netjes weg! Van Manita krijg ik nu klemmen op mijn tepels.

Door Winnifred worden mijn ballen afgebonden. Zware gewichten worden er aan gehangen. Op mijn billen, tussen mijn benen. Op de rest van wat bloot is aan lichaam wordt doorgeslagen.

... TRAVESTIET ZOEKT SEX GROTE SPUITENDE LUL Maar deze keer geef ik geen kick. Beneden leg ik mijn kleding op het krukje, zet de tas ernaast. En zo denk ik alsnog twee dagen aan u, want bij zowel het slapen gaan, als overdag bij het dragen van kleding, voel ik mijn rug branden. Owww, wat was dit een geweldige middag, een geweldige ervaring, een hele grote — en totaal niet verwachte, doodenge, spannende — verrassing! Ik doe dit voor u, Mijn Meesteres, en ik probeer het allemaal zo goed mogelijk te doen.

SEX EN FUN KLEIN VROUWTJE NEUKEN

Waar ik vervolgens uitgebreid kennis mee maak. Het wordt erin gehouden door de strakke slip die ik nog aanheb. Zoals het mezelf dagelijks veel moeten stimuleren, zonder klaar te mogen komen, eigenlijk ook straf is. Daarna gebeurt er een tijdje niets. Spoel beide goed schoon en droog ze blinkend af. Heeft u op dat moment mijn in het begin van de avond toch wel wat spottend geuite:

Tepels bijten zoekt slaaf